راوی‌کیوان ( داستان نویسی)

رمان داستان داستان كوتاه ادبيات ايران




تصویر فَرَوَهَر

هر پاره‌ای از نگاره‌ی فَرَوَهَر یادآور اهمیت و مسولیت فَرَوَهَر در زندگی است:

1- سر: سر فَرَوَهَر به‌صورت مردی سالخورده است تا با دیدن آن به‌یاد آوریم که فَرَوَهَر مانند بزرگان و

افراد مسن ما را راهنمایی می‌کند

2- دست‌ها: دست‌های فَرَوَهَر به‌طرف بالاست به‌خاطر آنکه همیشه به اهورامزدا توجه داشته باشیم.

 در دست فَرَوَهَر حلقه‌ای وجود دارد که آن‌را نشانه‌ی احترام به عهد و پیمان می‌دانند.

3- بال‌ها: بال‌های فَرَوَهَر باز است. چون با دیدن بال‌های باز، ذهن انسان متوجه پرواز و پیشرفت شده و

 از دیدن این دو بال باز فورا به یاد می‌آورد که فَرَوَهَر او را به‌سوی پیشرفت و

سربلندی راهنمایی می‌کند.

همچنین هر بال خود دارای سه بخش است که نشانه‌ی اندیشه‌نیک، گفتار نیک و کردار نیک بوده و با دیدن

 این سه بخش آگاه می‌شویم که هرگونه پیشرفتی باید از راه درست یعنی به‌وسیله‌ی

 اندیشه و گفتار و کردار نیک انجام شود.

 4- دایره میان شکل: دایره خطی‌ است منحنی که از هر نقطه‌ی آن شروع کنیم باز به همان نقطه

 خواهیم رسید.

منظور ازاین دایره در میان فروهر، نشان‌دادن روزگار بی‌پایان است. به این معنی که هر عمل و

کرداری که در این زندگی (روی دایره)صورت گیرد نتیجه‌ی آن در همین دنیا متوجه انسان است و اثر

 آن باقی خواهد ماند.

 (باز به همان نقطه از دایره خواهد رسید)

. و در جهان دیگر روان از پاداش یا جزای آن برخوردار خواهد شد.

5- دامن: دامن فَرَوَهَر از سه قسمت به‌وجود آمده که نشانه‌ی اندیشه و گفتار و کردار بد است .

 از مشاهده‌ی این سه بخش درمی‌یابیم که همواره باید اندیشه و گفتار و کردار بد را به زیر افکنده،

پست و زبون سازیم.

6- دو رشته‌ی آویخته: این دو رشته نشانه‌ی سپنتامینو (مینوی خوب) و انگره‌مینو (مینوی بد) است که

 همیشه ممکن است در اندیشه‌ی انسان ظاهر شوند . وظیفه‌ی هر زرتشتی این است

 که خوبی را در اندیشه‌ی خود قرار داده و بدی را از آن دور کند (نیک بیندیشد).

لازم به ذکر این نکته بصورت اجمالی است که تفاوتی بین ( فروهرForuhar  ) و

 (فَروَهَر Faravahar) وجوددارد . فروهر به روایتی فرشتگانی هستند که تحت فرمان فَروَهَر

در سراسر مملکت زرتشت پراکنده و به پاسداری از آیین  زرتشت مشغولند و شمار آنان 99,999 است

 و نیز خود فَرَه  نیرویی اهوراییاست که بر شاهنشاه مسلط بوده و قدرت شاهنشاه از فَرَه

 ناشی است ،وی را نمیتوان کشت و در جنگها به یاری پادشاه خواهد شتافت و

 بر اعمال و نیک رفتاری شاه ناظر است ،

هرگاه شاهنشاه از آیین کج رفتاری پیشه کند و پندار نیک ، گفتار نیک و کردار نیک را مراعات

 نکند فَرَه  از وی دور گشته و دیری نخواهد پایید که سلسله وی سقوط خواهد کرد .

 شاهد این گفتار را در بررسیتاریخ شاهنشاهی ایران و شخصیت شناسی آخرین گرداننده

 هر سلسله به سادگی میتوان مشاهده نمود . و به روایتی دیگر فروهر همان روان و

 روح[1] آدمی است که پس از مرگ بصورت غیر فیزیکی و مادی در جهان باقی و

 هوشیار است و در عصرگاه پنجشنبه به خانه و بازماندگانش رجوع میکند و

 از آنها دیدار میکند.

 

+نوشته شده در ۱۳۸٧/۱۱/۸ساعت٦:٤٧ ‎ب.ظتوسط کاظمی | نظرات ()